0529 - 469 280 Woensdag t/m zaterdag van 11 tot 17 uur en op afspraak.
  • Nederlands
    • Engels

Marc Mulders

1958

Marc Mulders (1958) is opgeleid aan de academie St. Joost in Breda. Mulders is een multitalent; hij is schilder, aquarellist, fotograaf en glazenier.

Tilburgse periode

In 1995 verhuist Marc Mulders naar een oude kloosterschool in het hartje van Tilburg. In zijn pasteus geschilderde olieverfschilderijen laat hij zich leiden door het ritme van de natuur. Marc Mulders leeft en werkt volgens strakke schema’s. Dat geldt niet alleen voor zijn dagindeling, maar ook voor zijn onderwerpskeuze. In de lente en zomer schildert hij bloemen, zoals tulpen, lelies, irissen en pioenrozen. In de winter richt Mulders zijn vizier op wilde dieren als fazanten, vissen en hazen. Hij schildert zijn uitverkoren thema’s gewoonlijk in reeksen. Marc Mulders, een gelovig man, laat zich fascineren door grote thema’s als leven en de dood. Hij wordt hij daarbij geïnspireerd door schilders als Rembrandt, Chaïm Soutine en Vincent van Gogh.

Marc Mulders heeft zich ook bekwaamd in het maken van glas-in-loodramen. Voor de Nieuwe Kerk in Amsterdam ontwerpt Mulders in 2004, ter gelegenheid van het 25-jarig regeringsjubileum van koningin Beatrix het kunstwerk Een tuin van glas. En twee jaar later in 2006 maakt hij voor de Sint-Janskathedraal in Den Bosch het grote glas-in-loodraam Het Laatste Oordeel. En rentelijk heeft hij samen met ontwerper Piet Hein Eek een hedendaagse variant op eeuwenoud glas in lood gemaakt.

Verhuizing naar Landgoed Baest

Tien jaar geleden verruilt Mulders de hectiek van de Tilburgse binnenstad voor de rust van het buiten zijn. Met die verhuizing naar een landelijke omgeving, verandert ook zijn schilderstijl en onderwerpskeuze (dode dieren schildert hij niet meer). Vanuit zijn prachtige atelier, een boerenschuur op landgoed Baest, ziet hij de weidse bloemenvelden. Mulders kijkt de bloem niet meer van ‘close up’ aan, maar ziet het vergezicht boven de akkerbloemen uit. Ook het veranderende licht werd een belangrijk motief: dauw, nevel, zonneschijn en tegenlicht. Deze nieuwe aanblik heeft geleid tot abstractere doeken, waarin de rijkheid en de schoonheid van de natuur een belangrijke rol speelt.

Marc Mulders voelt zich verwant aan de Franse impressionist Claude Monet. Niet verwonderlijk dus dat hij zijn eigen tuin ‘my own private Giverny’ noemt, een verwijzing naar de beroemde tuinen van Monet in Giverny, het charmante Franse dorp zeventig kilometer ten westen van Parijs waar volgens Monet het mooiste licht van de wereld schittert. Mulders palet is in de loop der jaren steeds lichter geworden. De ingetogen kleuren van vroeger hebben plaatsgemaakt voor wit, geel en pasteltinten als lila en roze.

Abstract bloemige doeken

Bij het schilderen wordt Marc Mulders niet alleen omringd door de geuren en kleuren van de weidse akkers, maar ook door opengeslagen boeken van bijvoorbeeld Paradijstuinen, de Amerikaanse abstract expressionisten Helen Frankenthaler en Willem de Kooning, tot het modetijdschrift Vogue. Afbeeldingen worden eruit gescheurd en naast het doek geniet om te dienen als ‘steun en toeverlaat’ en ‘geestverwanten’ bij het schilder proces. Met ‘bloemig abstracte’ werken als resultaat.

Bij Mulders ligt de verf vaak dik en breed op het doek. Een kolkende energie spat van de werken af. De schoonheid van de natuur in volle overtuiging. Maar tegelijkertijd is daar het besef dat verval op de loer ligt. Het korte leven van een bloem als symbool voor onze eigen vergankelijkheid.

Marc Mulders is een van meest succesvolle moderne Nederlandse schilders. Zijn schilderijen zijn vertegenwoordigd in twintig musea, waaronder het Stedelijk museum Amsterdam, Kunstmuseum Den Haag, het Noordbrabants museum en museum De Pont in Tilburg.

  • Nederlands
    • Engels