Deze werken zijn te koop
Over Marc Mulders
Tilburgse periode
Marc Mulders verhuist in 1995 naar een oude kloosterschool in het hartje van Tilburg. In zijn pasteus geschilderde olieverfschilderijen laat hij zich leiden door het ritme van de natuur. Marc Mulders leeft en werkt volgens strakke schema’s. Dat geldt niet alleen voor zijn dagindeling, maar ook voor zijn onderwerpskeuze. In de lente en zomer schildert hij bloemen, zoals papegaaitulpen, lelies, irissen en pioenrozen, die Marc Mulders in grote hoeveelheden binnenhaalt in zijn atelier. Hij wil een bloemlandschap voor zich zien en bedwelmt raken door de geur en kleur ervan. In de winter richt Marc Mulders zijn vizier op wilde dieren als fazanten, vissen en hazen. Hij schildert zijn uitverkoren thema’s gewoonlijk in reeksen. De doeken worden geschilderd in één doorgaande beweging, met de energie van action painting. Voldoet het werk niet, dan wordt de natte verf weer van het doek geschraapt en begint het proces opnieuw.
Marc Mulders, een gelovig man, laat zich fascineren door grote thema’s als leven en de dood. Hij wordt daarbij geïnspireerd door schilders als Rembrandt, Chaïm Soutine en Vincent van Gogh. Ook bestudeert en bewondert Mulders al op jonge leeftijd het werk van moderne abstracte kunstenaars als Marc Rothko en Ad Reinhardt. Het abstract schilderen trekt Marc Mulders aan, maar hij heeft de stoffelijkheid van dier en bloem nodig om te kunnen schilderen.
De schilder Marc Mulders heeft zich ook bekwaamd in het maken van glas-in-loodramen. Voor de Nieuwe Kerk in Amsterdam ontwerpt Mulders in 2004, ter gelegenheid van het 25-jarig regeringsjubileum van koningin Beatrix het kunstwerk Een tuin van glas. En twee jaar later in 2006 maakt hij voor de Sint-Janskathedraal in Den Bosch het grote glas-in-loodraam Het Laatste Oordeel. En recentelijk heeft hij samen met ontwerper Piet Hein Eek een hedendaagse variant op eeuwenoud glas in lood gemaakt.
Verhuizing naar Landgoed Baest
Elf jaar geleden verruilt Marc Mulders de hectiek van de Tilburgse binnenstad voor de rust van het buiten zijn. Met die verhuizing naar een landelijke omgeving, verandert ook zijn schilderstijl en onderwerpskeuze (dode dieren schildert hij niet meer). Vanuit zijn prachtige atelier, een boerenschuur op landgoed Baest, ziet hij de weidse bloemenvelden. Mulders kijkt de bloem niet meer van ‘close up’ aan, maar ziet het vergezicht boven de akkerbloemen uit. Ook het veranderende licht werd een belangrijk motief: dauw, nevel, zonneschijn en tegenlicht. Deze nieuwe aanblik heeft geleid tot abstractere doeken, waarin de rijkheid en de schoonheid van de natuur een belangrijke rol speelt. Mulders staat 's ochtends vroeg op, 's winters in het donker, om zich onder te dompelen in de natuur. Het lopen door de tuin ervaart hij als een gedicht: hij doet indrukken op, sensaties van kleur en geur, geluiden van vogels en insecten. Die impressies 'inhaleert' Mulders en neemt hij mee naar binnen, het atelier in.
Marc Mulders voelt zich verwant aan de Franse impressionist Claude Monet. Niet verwonderlijk dus dat hij zijn eigen tuin ‘my own private Giverny’ noemt, een verwijzing naar de beroemde tuinen van Monet in Giverny, het charmante Franse dorp zeventig kilometer ten westen van Parijs waar volgens Monet het mooiste licht van de wereld schittert. Mulders palet is in de loop der jaren steeds lichter geworden. De ingetogen kleuren van vroeger hebben plaatsgemaakt voor wit, geel en pasteltinten als lila en roze.
Abstract bloemige doeken
Bij het schilderen wordt Marc Mulders niet alleen omringd door de geuren en kleuren van de weidse akkers, maar ook door opengeslagen boeken van bijvoorbeeld Paradijstuinen, de Amerikaanse abstract expressionisten Helen Frankenthaler en Willem de Kooning, tot het modetijdschrift Vogue. Afbeeldingen worden eruit gescheurd en naast het doek geniet om te dienen als ‘steun en toeverlaat’ en ‘geestverwanten’ bij het schilder proces. Met ‘bloemig abstracte’ werken als resultaat.
Bij Mulders ligt de verf vaak gelaagd en breed op het doek. Een kolkende energie spat van de werken af. De schoonheid van de natuur in volle overtuiging. Maar tegelijkertijd is daar het besef dat verval op de loer ligt. Het korte leven van een bloem als symbool voor onze eigen vergankelijkheid.
Marc Mulders is een van meest succesvolle moderne Nederlandse schilders. Hij had o.a. solo exposities bij Galerie Barbara Farber (Amsterdam), Galerie Templon (Parijs), Stux Gallery (New York) en Galerie Brennecke (Berlijn). Schilderijen van Marc Mulders zijn vertegenwoordigd in twintig musea, waaronder het Stedelijk museum Amsterdam, Kunstmuseum Den Haag, het Noordbrabants museum en museum De Pont in Tilburg.
Mark ontmoet Marc Mulders
Bekijk in deze video hoe Mark samen met Marc Mulders zijn schilderij Hunt for paradise bespreken. Bezoek voor andere video's over Marc Mulders of andere schilders en schilderijen de pagina actueel.