Deze werken zijn te koop
Erik Andriesse
Erik Andriesse (1957–1993) was een ambitieus en virtuoos kunstenaar. Al op jonge leeftijd werd hij beschouwd als een wonderkind: nog nauwelijks volwassen exposeerde hij zijn schilderijen en trok hij de aandacht met een zelfverzekerde, technisch indrukwekkende hand. Erik Andriesse stond bekend om zijn eigenzinnige en eigengereide houding. Hij trok zich weinig aan van heersende trends en modes binnen de kunstwereld, maar koos voor een koers die volledig in dienst stond van zijn persoonlijke fascinaties en zijn geloof in de kracht van de schilderkunst.
Amaryllissen en zonnebloemen
Na de middelbare school werd hij toegelaten tot Ateliers ’63 in Haarlem, de voorloper van De Ateliers en een gerenommeerd opleidingsinstituut voor beeldend kunstenaars. Maar hij voelde zich er niet thuis. De nadruk op conceptuele en abstracte kunst sloot onvoldoende aan bij zijn diepgewortelde behoefte aan directe waarneming en figuratie. Zijn belangstelling ging uit naar het zichtbare, het tastbare, het levende. De natuur vormde het kloppend hart van zijn oeuvre. Andriesse schilderde bloemen, in onuitputtelijke variaties.
Vooral amaryllissen en zonnebloemen keren veelvuldig terug, maar ook lelies, orchideeën en magnolia’s waren favoriet. Bij Andriesse waren de bloemen geen fragiele decoraties, maar monumentale en weelderige vormen, in uitbundige kleuren die het doek volledig opeisen.
Voor Erik Andriesse draaide het om intensiteit - om de fysieke en emotionele kracht van kleur. Hij bezat een uitzonderlijk kleurgevoel en een scherp compositorisch inzicht, waarmee hij elk bloemblaadje tot een dynamisch geheel smeedde.
Op de markt
Kenmerkend is dat Andriesse vrijwel altijd naar model werkte. Op de markt kocht hij bloemen die hij vervolgens in zijn atelier schilderde. Deze aandachtige observatie gaf zijn werk een bijzondere spanning: tussen natuurgetrouwheid en schilderkundige vrijheid, tussen detail en expressie. De verf werd dik en pasteus aangebracht; kleur kreeg een bijna tastbare aanwezigheid.
Later breidde Erik Andriesse zijn thematiek uit met dieren. Kreeften, schildpadden en andere zeedieren deden hun intrede, naast de bloemen die zijn handelsmerk waren geworden. Ook schedels namen een prominente plaats in. Hij maakte honderden tekeningen van schedels, waarin hij vorm en structuur tot in detail onderzocht. Voor Andriesse verbeeldden bloemen en schedels samen de cyclus van het leven: groei, bloei, verval en dood. Zijn fascinatie voor deze existentiële thema’s verleende het werk een indringende diepgang.
Bonaire
Een beslissend moment in zijn ontwikkeling was zijn reis naar Bonaire. De overweldigende rijkdom van de tropische zee - de wonderlijke vormen en intense kleuren van koralen, schelpen en kreeften - verruimde zijn palet en versterkte zijn gevoel voor organische structuren. In 1988 won hij de prestigieuze Prix de Rome voor grafiek.
Kort voor zijn veel te vroege overlijden in 1993, op slechts 35-jarige leeftijd, richtte Andriesse zich op keramiek. In het Europees Keramisch Werkcentrum in Den Bosch werkte hij aan een reeks schalen en vazen, rijkelijk gedecoreerd met zijn vertrouwde motieven van dieren en skeletten. Ook hierin toonde hij zijn onstuitbare experimenteerdrift. Pas na zijn dood werd dit keramische werk voor het eerst geëxposeerd - een postuum bewijs van een kunstenaarschap dat zich tot het einde toe bleef vernieuwen.