Willem Hussems voortdurende zoektocht naar nieuwe vormen, nieuwe werkelijkheden kristalliseert zich in de jaren zestig in zijn expressief constructivistische schilderijen. Hoewel de werken abstract zijn, is de werkelijkheid wel degelijk een belangrijke inspiratiebron voor Hussem. ‘Alles wat ik waarneem, zet me tot denken aan’, heeft hij eens gezegd. Met geometrische vormen als cirkels, ovalen en ellipsen, en met rechthoeken en gebogen lijnen creëert hij zijn eigen nieuwe realiteit. Kleur en vorm zijn daarbij onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Dit schilderij uit 1965 is hier een kenmerkend voorbeeld van, door het ritme van de vormen en de verhoudingen tussen de lijnen en de kleuren. Het abstracte beeld is een uitgebalanceerd geheel.