Tempo, de titel van dit schilderij had niet beter gekozen kunnen worden. Met snelle, krachtige verfstreken heeft Karel Appel deze karaktervolle kop geschilderd. Het felle rood en het heldere blauw zijn ingebed door pastelkleuren. De wisselwerking tussen harde en zachte kleuren wordt versterkt door de dik aangebrachte verf en geeft het portret een krachtige en temperamentvolle uitstraling.
Karel Appel is een van de invloedrijkste Nederlandse schilders uit de tweede helft van de twintigste eeuw. In 1948 is hij nauw betrokken bij de oprichting van de Cobra, de internationale kunstbeweging van vooruitstrevende kunstenaars. In 1953 breekt hij internationaal door na zijn deelname aan de Biënnale van São Paulo. Zijn naam is dan wereldwijd gevestigd; hij krijgt solotentoonstellingen in onder meer Parijs en New York. De kopers staan voor zijn schilderijen in de rij. Pas in 1968 krijgt hij zijn eerste solotentoonstelling in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Het hier getoonde werk komt uit die periode.
Appel was een groot bewonderaar van primitieve kunst, outsiderkunst en kindertekeningen. Vooral door de onbevangenheid ervan. En hoewel zijn expressionistische werk abstract oogt, zijn er veelal figuratieve elementen aanwezig, vaak van vrouwen, vogels of dieren.
Karel Appel schilderde expressief en onstuimig, maar dat betekent niet dat hij zomaar wat deed. Integendeel, zijn schilderijen zijn weldoordachte composities met heldere lijnen en uitbundige, felle kleuren. Hij zette wel degelijk elke streek verf zorgvuldig op het doek. Hij wist heel goed wat hij deed. Tot aan zijn dood in 2006 is hij zeer productief gebleven. Schilderen was voor hem a way of life.