Erik Andriesse (1957–1993) was een ambitieuze en virtuoze kunstenaar, al jong gezien als een wonderkind. Eigenzinnig als hij was, trok hij zich weinig aan van trends en volgde hij zijn eigen fascinaties en geloof in de kracht van de schilderkunst.
Andriesse koos voor figuratie en directe waarneming, met de natuur als kern van zijn werk. Bloemen speelden daarin een hoofdrol: vooral amaryllissen en zonnebloemen, maar ook lelies, orchideeën en papavers.
Zijn bloemen zijn geen decoraties, maar monumentale, kleurrijke vormen die het hele doek vullen. Voor Erik Andriesse draaide alles om intensiteit: de fysieke en emotionele kracht van kleur, ondersteund door een sterk gevoel voor compositie.