Lou Loeber

About Lou Loeber

Lou Loeber een schilder met socialistische inborst

Louise Marie Loeber - beter bekend als Lou Loeber - is een schilder en graficus met een socialistische inborst. Ze is in 1894 geboren in Amsterdam en groeit op in een welvarend en kunstminnend gezin in het Gooi. Ze studeert tussen 1915 en 1918 aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Ook volgt ze schilderlessen bij August Legras en bij Co Breman, die veel succes boekt met zijn pointillistische en luministische schilderijen. Carl Gerhard Loeber, Lou’s vader, is een succesvol ondernemer. Hij laat aan het begin van de twintigste eeuw een groot familiehuis bouwen op de grens van Blaricum en Laren: Villa Zonnenhoef. In de tuin van de villa wordt een atelier gebouwd voor Lou, zijn oudste dochter. Piet Mondriaan en Bart van der Leck wonen in de buurt. En Loeber was vooral onder de indruk van het werk van Mondriaan. Ze bestudeert zijn werk bij de beroemde verzamelaar Sal Slijper, die een enorm liefhebber is van Mondriaan. Een groot deel van die collectie is na het overlijden van Slijper in 1971 geschonken aan het Kunstmuseum Den Haag.

Gestileerde schilderijen

Onder invloed van De Stijl ontwikkelt Loeber een geheel eigen handschrift: ze werkt met vereenvoudigde geometrische vormen en egale kleurvlakken. Ze hanteert daarbij - in tegenstelling tot bijvoorbeeld Piet Mondriaan - een gevarieerder kleurenpalet, ze schildert met meer dan alleen de primaire kleuren. Al zijn haar vroege werken nog sober van toon en kleur. Haar sterk gestileerde schilderijen neigen naar het abstracte, maar zijn nooit helemaal bevrijd van de werkelijkheid. Er is altijd een herkenbare wereld in te ontdekken, want totaal abstract schilderen wil ze niet. Volledige abstractie is in haar ogen te elitair. Kunst moet wat Loeber betreft voor iedereen, voor alle lagen van de bevolking, toegankelijk en betaalbaar zijn. Om die reden maakt ze meerdere versies van haar schilderijen. Zo kan ze de prijs van haar werk redelijk beperkt houden.

Politiek actief

Loeber is geïnteresseerd in het gedachtegoed van het Bauhaus en eind jaren twintig reist ze daarom naar Dessau, ook verblijft ze enige tijd in Berlijn. In 1927 keert Loeber terug naar haar ouderlijk huis in Blaricum. Vijf jaar later trouwt ze met socialistisch kunstenaar Dirk Koning (1888-1978. Hun werk heeft zeker raakvlakken. Net als haar ouders heeft Loeber een sociaal hart en een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel. Behalve haar werk als kunstenaar is ze politiek actief en zet ze zich in voor gelijkheid voor vrouwen - ze is lid van de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht - en voor meer kansen voor de arbeidersklasse. Loe Louber overlijdt in 1983 op 88-jarige leeftijd in Blaricum. Haar werk is opgenomen in de collecties van het Rijksmuseum in Amsterdam, Singer Laren en de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed.