Wim Oepts, de lichtschilder

Menigeen heeft het wel eens ervaren, het licht van de Provence en de Méditerranée. De tinteling die het teweegbrengt, op de huid en in de ziel. Het is poederachtig, warm, en vervormt alles -van bodem tot blauw hemelgewelf- tot een zachtere vorm van zichzelf. Het is fascinerend. De geur van de pijnbomen, van de warme, mineralige grond en van een lichte zeebries; het is simpelweg hypnotiserend. Het licht zorgt voor de schrille contrasten, voor de scherpe donkerten van de schaduwen. En het is precies dat licht, dat zo vormend is geweest voor Wim Oepts.

Frankrijk had een magische aantrekkingskracht op kunstenaars en ook Willem Anthonie Oepts liet het beslist niet ongeroerd. Wim Oepts begon zijn carrière als schilder in Nederland, maar na zijn eerste kennismaking met Frankrijk, was de inlijving begonnen; alsof het Franse leven hem langzaam maar zeker binnenhengelde, zo scheurde Oepts zich los van zijn Nederlandse leven. Van zijn Hollandse liefde, van zijn overtuigingen, van de invloeden van Charly Toorop en consorten. Het had zijn automatische piloot overgenomen, en intuïtief  ontwikkelt hij zich verder als schilder. Hij vindt Marthe, de vrouw van zijn leven, hij ontdekt door haar het Franse zuiden en geniet met volle teugen van alle indrukken.

Een grote schisis was de oorlog; Wim Oepts vertrekt naar Londen om te werken als ‘war artist’. Hij raakt betrokken bij de oorlogsvoering en dit laat bij hem diepe voren na.  Samen met zijn vrouw vestigt hij zich -na wat omzwervingen in Nederland- weer in Parijs. Het leven blijkt veranderd; hun vrienden zijn gestorven of vervreemd geraakt, hij omschrijft het zelf als “gesloten deuren”. Hij en zijn vrouw leven een vrij teruggetrokken bestaan. In de zomermaanden zijn ze in het zuiden, waar Wim Oepts zich oplaadt met indrukken en inspiratie. Gedurende de rest van het jaar, werkt hij aan de hand van deze schetsen. Langzaamaan gaat de zon weer schijnen, na de oorlogsjaren durft men weer omhoog te kijken. En Wim Oepts gaat het ook steeds meer voor de wind; Nederlandse kunsthandelaren ‘herontdekken’ zijn werk en het leven van het echtpaar Oepts wordt steeds comfortabeler.

De strijd in de man Wim Oepts is echter altijd zichtbaar. Met zijn ene been in Nederland, en het andere in Frankrijk. Het juk van figuratief werken, en later de keuze voor zijn eigen vrijheid. Kunst om van te leven, en kunst om vóór te leven. Wim Oepts weet als geen ander dat licht niet toont zonder donkerte, een contrast dat steeds weer terugkeert in zijn werken.  Zo ook in het werk dat momenteel bij Kunsthandel Mark Smit te zien is; de Pruisisch-blauwe/ zwarte partij in het midden trekt je aandacht en vestigt dan de spotlight op de rode lucht, de huizen en het gras. Nu te zien tijdens onze voorjaarstentoonstelling.

Landschap
Olie op doek 38 x 46 cm
gesigneerd rechtsonder en gedateerd ’67

Herkomst: Kunsthandel M.L. de Boer, Amsterdam; Part. coll. Nederland.
Literatuur: M.L. van Aubel e.a., Willem Anthonie Oepts, Monografie en oeuvrecatalogus, Zwolle 2001, afbeelding pag. 201, cat. nr. sk.294.