George Hendrik Breitner

1857 - 1923
Klik op een kunstwerk voor meer informatie

George Hendrik Breitner (1857) was een eigenzinnig persoon. Hij moest alles op alles zetten om zijn ouders ervan te overtuigen dat er in hem een goede schilder zat. Tijdens zijn studie tekende hij oorlogstaferelen, militairen en paarden, en aansluitend werkte hij in het atelier van Willem Maris. Binnen korte tijd had hij een goede naam opgebouwd door zijn paardenstudies. Zijn penseelstreek werd anders, Thijs Maris typeerde het als “Steeds meer Jaap” [Jacob Maris, red]. In 1880 werd George Breitner door Mesdag benaderd om mee te werken aan zijn Panorama Mesdag. Het was ook in deze  tijd dat George Breitner met Vincent van Gogh op pad ging om te schilderen. Schilders van het volk, van alledaagse dingen, zo zagen ze zichzelf. Bij Breitner uitte zich dat ook in een vergrijsd coloriet; iets wat van Vincent van Gogh niet gezegd kan worden. Maar dat betekent niet dat hij geen kleur gebruikte.

Amsterdams Impressionisme
In 1884 vertrok Breitner naar Parijs. Hij werd geraakt door de stad, en hij was een ander mens, een andere schilder eigenlijk. Hierna vestigde hij zich in Amsterdam en hier zou hij tot zijn dood blijven. Zijn toets was breed en krachtig. Hij boekte grote successen en hij verkocht zelfs zijn schilderij De Gele Rijders (1885-1886) -hij was toen 28 jaar – aan het Rijksmuseum.  Dit was uitzonderlijk te noemen; zelf zijn collega’s en tijdgenoten Anton Mauve en de gebroeders Maris was dit nog niet gelukt.
George Breitner werkte regelmatig met vaste modellen, zo had hij voor zijn Japanse serie, maar ook zichtbaar in het schilderij Het oorringetje, Geesje Kwak als geliefd model. Geen romantiek, dat bewaarde hij voor zijn muse, Marie Jordan, met wie hij in 1901 trouwde. Ook zijn modellen fotografeerde hij, iets wat hem hielp met het behouden van het spontane karakter van zijn werk.

Fotografie
Hij begon steeds meer aandacht te besteden aan fotografie; hij was echt een stadsfotograaf. Met beelden vol dynamiek, die duidelijk buiten het kader doorgaan. Snapshots. Dit sorteerde lof maar ook kritiek; fotografie was een vorm van valsspelen. Dat bestreed George Breitner hevig. De foto’s hielpen hem details weer te geven die hij anders was vergeten. Hij gebruikte vaak een laag standpunt, wat hem een ander perspectief bood. Met hoge horizons en luchten, iets wat als schilder niet mogelijk zou zijn.

Schilder van het Amsterdamse stadsleven
Breitners schilderijen evolueerden en werden traditioneler van karakter, ook door de druk van zijn financiële situatie. George Breitner was een schilder die zijn eigen kompas volgde, op de plek die hij zo liefhad, Amsterdam. Hier ontstonden zijn belangrijkste werken, waardoor hij de grote uitbeelder van het Amsterdamse leven van alledag is geworden. George Hendrik Breitner wordt als de belangrijkste vertegenwoordiger van het Nederlands impressionisme gezien. Werk door G.H. Breitner hangt in diverse musea, zoals het Teylers Museum, Centraal Museum, Rijksmuseum, Dordrechts Museum en vele andere.